"Jego babeczka" Penelope Bloom, duże rozczarowanie czy przyjemna lektura? 🍩

 Raczej nie czytam książek z gatunku romantyczno-erotycznych. Nie kręcą mnie te tematy w ogóle i jakoś nie lubię słuchać o łóżkowych wybrykach bohaterów. Po za tym nie przepadam za książkami, gdzie głównym wątkiem jest romantyczna relacja pomiędzy bohaterami. Jednak, kiedy wyszły poprzednie książki Penelope Bloom, czyli "Jego banan" i "Jej wisienki" słyszałam o nich dużo i były co kilka postów na bookstagramie. Dlatego postanowiłam dać szansę "Jego babeczce".

Naszą główną bohaterką jest Emily. Dziewczyna jest biedną artystką, która utrzymuje się z prowadzenia warsztatów plastycznych. Dostała możliwość nauki oraz pracy artystycznej w Paryżu. Ma tam wyjechać już za kilka miesięcy. Podczas jej warsztatów przychodzi Ryan z propozycją pracy. Dziewczyna z jednej strony się cieszy, bo to zawsze dodatkowe pieniądze, jednak rozpoznaje ona w chłopaku dawnego "kolegę" ze szkoły, który umazał ciastkiem jej pracę plastyczną. Emily jest dość rozdarta, bo trzeba przyznać, że Ryan jest przystojny i chętny do flirtowania, ale z drugiej strony go nienawidzi za to co robił jej w szkole. Stara się za wszelką cenę, żeby nic między nimi nie zaszło, ale czy jej się to uda?

Podeszłam do tej książki bardzo sceptycznie. Nie oczekiwałam od niej zbyt dużo i jakoś nie myślałam, że będę się bardzo mogła wciągnąć w historię głównych bohaterów. Trochę się zaskoczyłam i to całkiem przyjemnie. Emily, Ryan, Lilith i inny bohaterowie zostali dobrze wykreowani a charaktery mają tak różne, że chętnie czytało się ich kolejne poczynania. Najbardziej ze wszystkich postaci polubiłam Ryana. Mężczyzna umie dobrze piec, jest inteligenty, zabawny, sprawnie flirtuje i nie poddaje się, stara się zrobić wszystko aby zatrzymać to co najważniejsze przy nim. Jednak nie każdego bohatera tak polubiłam. Była taka dwójka co zaczęła mnie bardzo irytować swoim sposobem życia i charakterem. Mowa tu o dwójce przyjaciół Ryana - Wiliamie i Stevie. Próbowali cały czas połączyć ze sobą Emily i Ryana w najgłupszy sposób bez ich wiedzy np. udali napad na bar, w którym nasi główni bohaterowie się znajdowali  żeby Ryan mógł się wykazać męskością i uratować swoją księżniczkę z opresji. Innym razem zacięli windę z tą dwójką w środku i nie chcieli wypuścić. Trochę głupie i dość nierealistyczne zachowanie. Jeśli mówimy już o nieprawdopodobnych scenach warto wspomnieć o zakończeniu akcji "Jego babeczki". Tak niemożliwego do zdarzenia się zakończenie w życiu nie widziałam. Taka sytuacja nie mogłaby mieć miejsca w życiu normalnego człowieka. Tylko w książkach. Nie będę Wam mówić co się stało bo byłby to naprawdę duży spoiler, który zdradza zakończenie książki.

Kolejnym z minusów, już ostatni, jest za duża ilość podtekstów. Nie jestem ich kompletną przeciwniczką, ale w "Jego babeczce" teksty o podwójnym znaczeniu pojawiały się praktycznie przy każdej wypowiedzi bohaterów i to robiło się dość niesmaczne w pewnym momencie. W szczególności, że nie było chyba jednego bohatera, który nie lubiłby albo nie wypowiedział jakiegoś zdania z podtekstem. W pewnym momencie zaczęło mnie to irytować, w szczególności, że wątpię, iż ludzie podczas pierwszego spotkania flirtują ze sobą od razu w sposób, dzięki któremu skończą w łóżku.

Mimo tych kilku minusów książkę czytało się bardzo przyjemnie. Jest to ten typ literatury, który czyta się pod kocykiem, wieczorkiem z kawą ☕ czy herbatą w dłoni. "Jego babeczka" nie jest długa, więc jeśli szybko czytacie i akcja Was wciągnie to przeczytacie ją spokojnie w jeden wieczór.

Dziękuję bardzo Wydawnictwu Albatros za wysłanie mi "Jego babeczki"🍩