"Zdrajca Tronu" Alwyn Hamilton, czyli jedna z najlepszych kontynuacji jaką czytałam

-
Cześć!

Targi Książki w Krakowie już są! Mam nadzieję, że może uda mi się spotkać niektórych z Was, ale dzisiaj chciałabym Wam opowiedzieć co nieco o jednej z moich ulubionych serii, a dokładnie o jej drugim tomie, czyli "Zdrajcy Tronu"! Rzadko kiedy spotyka się serię, gdzie tom drugi bywa tak samo dobry a nawet lepszy od pierwszego. W serii "Buntowniczka z pustyni" tak właśnie jest! 

Tytuł oryginału: "Traitor to the Throne"
Autor: Alwyn Hamilton
Wydawnictwo: Czwarta Strona
Premiera: 05.07.2018
Liczba stron: 560
Ocena: 5/5

"Zdrajca Tronu" przedstawia dalszą historię Amani. Dziewczyna próbując pomóc Rebelii trafia do haremu Sułtana. Mimo prób ciężko jest jej się wydostać z tego okropnego miejsca. Sułtan jest człowiekiem niebezpiecznym i sprytnym. Zrobi wszystko, żeby utrzymać Półdżinkę w haremie żywą. Co oczywiście nie jest trudne. zony Sułtana bywają bezwzględne i tam nie obowiązuje zasada bezinteresowności. Czy Amani uda się wydostać z haremu? Czy Jin ja w końcu odnajdzie? Czy Rebelia zwycięży Sułtana?

Tak jak wspominałam wyżej rzadko spotyka się serie, gdzie kolejne części bywają lepszy od pierwszej. Ale jeśli mam być szczera byłam PEWNA, że "Zdrajca Tronu" mnie nie zawiedzie. Akcja tak naprawdę zaczyna się na pierwszej stronie i kończy na pięćset sześćdziesiątej. Z żalem odkładałam książkę na półkę po skończeniu jej albo chociażby, kiedy musiałam pójść coś zjeść, pouczyć się lub spać. 
Świat przedstawiony jest naprawdę niesamowity. Myślę że wspominałam o tym w recenzji "Buntowniczki z pustyni" ale musicie wiedzieć, że tutaj będzie trochę powtórzeń, bo uważam że "Zdrajca Tronu" jest równie dobry jak nie lepszy od pierwszego tomu i moje zdanie nie różni się bardzo na jego temat. Każdy bohater jest bardzo wyrazisty i inny. Nie da się któregoś z nich nie lubić (no chyba że Sułtan, z niego to jest niezłe ziółko... ;)). 
Jeśli chodzi o zakończenie "Zdrajcu Tronu" to O. MÓJ. BOŻE. Tego na pewno się nie spodziewałam i całą sobą odpychałam ten scenariusz. Ale jednak... łzy stanęły mi w oczach...


Bardzo Wam polecać przeczytać "Zdrajcę Tronu" (jak i oczywiście pierwszy tom). Na pewno się nie zawiedziecie a nawet będziecie chcieli więcej!



Komentarze

  1. Symforyna27 października 2018 14:34

    Zdrajca Tronu był zdecydowanie lepszy od pierwszej części, ale zakończenie było dla mnie bardzo przewidywalne :D Właśnie zabrałam się za kolejną część!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Weronika28 października 2018 08:25

      WOW, naprawdę?! Ja kompletnie się nie spodziewałam zakończenia!

      Usuń

Prześlij komentarz

Hejka!
*Bardzo by mi było miło, gdybyś napisał komentarz. To dla mnie wielka motywacja, a dla Ciebie kilka słów.
*Przeczytam każdy komentarz.
*Nie przyjmuje komentarzy z wulgaryzmami. Takie komentarze będę usuwać.
Dziękuję!

Popularne posty z tego bloga

"Rok Szczura" Clare Furniss, czyli jak pogodzić się ze startą według Pearl

-
Obraz
Cześć! W swoim życiu czytałam naprawdę mało wyciskaczy łez. Pamiętam, że jedną taką książką był "Był sobie pies". Wtedy płakałam, bo głównym bohaterem był pies a ja mam słabość do zwierząt. Drugą książką, przy której uroniłam łzy była siódma część Harrego Pottera, kiedy to UWAGA SPOILER zginął Fred Weasley. Jednak "Rok Szczura" sprawił, że momentami wypłakiwałam pełne wiadra słonych łez. Tytuł oryginału: "The Year of the Rat" Tytuł: "Rok Szczura" Autor: Clare Furniss Wydawnictwo: Dwie Siostry Premiera:  12.09.2016 Liczba stron: 307 Ocena: 5/5 Pearl jest zwykłą szesnastolatką, którą nagle dotyka straszna tragedia. Umiera jej matka w wyniku problemów podczas ciąży. Dziewczyna jest zrozpaczona. Nie dość, że straciła mamę to została sama z ojczymem i nowo narodzoną siostrą, która wygląda jak szczur. Dziewczyna nie jest w stanie pogodzić się z tym i przez to staje się nie miła, odpycha od siebie przyjaciół i najbliższych ...
Czytaj więcej

Najlepsza książka o wikingach, czyli "Klan" Adrienne Young {przedpremierowo}

-
Obraz
[🦀] Chciałabym zacząć od tego że ta książka jest w pewnym sensie książką "pierwszych razów". A to dlaczego? Bo dzięki niej kilka rzeczy pojawiło się pierwszy raz na mojej półce. Po pierwsze jest to mój pierwszy (edit: skłamałam drugi) w życiu egzemplarz recenzencki (za dużo słowa 'pierwszy' obok siebie :)). Traktuje to w sumie jako taki mój mały sukces. Po drugie jest to w sumie pierwsza książka o wikingach jaką w życiu czytałam. Kiedyś próbowałam czytać "Drużynę" (od autora "Zawiadowców") ale jakoś mi nie podeszła i nigdy nie udało mi się skończyć pierwszego tomu. A po trzecie jest to też pierwsza książka Adrienne Young jaką udało mi się przeczytać. Poszperałam trochę o autorce i z tego co zobaczyłam to pisze głównie książki w tematyce nordyckiej, wikingów itp. W sumie podeszłam do tej książki bez żadnych uczuć. Nie wymagałam od niej niczego. Ale muszę powiedzieć, że pochłonęłam ją w dwa dni i zakończenie wywarło na mnie w pewnym stopniu wrażen...
Czytaj więcej

Złoczyńcy jako bohaterowie, czyli "Szóstka Wron" Leigh Bardugo

-
Obraz
Cześć!  Zastanawialiście się kiedyś nad idealną książką na wieczór, w której głównymi bohaterami nie są jakieś milusie postacie ale np. młodzi złodzieje albo niebezpieczni wyrzutkowie? A może jedno i drugie? Już Wam mówię jaka książka sprosta tym oczekiwaniom, ale warto zacząć od tego, że byłam bardzo (ale to bardzo) sceptycznie nastawiona do niej i przez długi czas nie chciałam po nią sięgnąć (czyt. dwa miesiące). Wynikało to z tego, ze widziałam w sumie tylko dobre recenzje tej książki, że to bestseller i w ogóle jest taki super. Powiedzmy sobie szczerze: teraz wszystko uznaje się za bestseller nawet jak jest średnie. Bardzo się cieszę, że jednak przemogłam się i przeczytałam "Szóstkę Wron". I przyznaje się bez bicia, że te wszystkie dobre recenzje były w stu procentach uzasadnione. Książka była świetna!  W "Szóstce Wron" Leigh Bardugo przedstawia historię szóstki Szumowin, którzy zdecydowali się za cztery miliony kruge , pojechać do Lodowego Dworu, ab...
Czytaj więcej